Het schooljaar begon voor wat betreft de klassieke talen voor de leerlingen van vwo-Xtra met een “klassieke” wandeling door de binnenstad van Alkmaar.
De bedoeling was dat de leerlingen zouden inzien, in welke mate we nog dagelijks geconfronteerd worden met aspecten van de klassieke oudheid.Hierbij kwam direct al een flink aantal intelligenties aan bod.

• Bij Multi-Vlaai, de bibliotheek en in het centrum, waar we Latijnse opschriften tegenkwamen (de taalkundige intelligentie)
• gevels met klassieke bouwelementen (de visueel-ruimtelijke intelligentie)
• samen de Latijnse opschriften lezen en Romeinse cijfers ontrafelen (de interpersoonlijke intelligentie)
• de leerlingen moesten alles netjes noteren en bovendien was het een flinke wandeling (de lichamelijk-motorische intelligentie)
• Het opdoen van de ervaring die de klassieke oudheid nog heeft op ons hedendaags bestaan. Één van de leerlingen: ,,Goh, meneer, ik heb nooit geweten dat het zóveel was!” (de intrapersoonlijke intelligentie)

Een dergelijke wandeling is natuurlijk niet een gangbare lessituatie.
Het spreekt voor zich dat er tijdens de lessen op school vooral veel aandacht is voor de taalkundige intelligentie: er moet immers een taal geleerd worden, dus woorden en grammatica. Maar ook de andere intelligenties komen ruim aan bod:

• De logisch-wiskundige op het moment dat de woorden met behulp van de aangeboden grammatica vertaald moeten worden naar goede Nederlandse zinnen. Grammatica is de wiskunde van de taal, de Latijnse zinsbouw is anders dan de Nederlandse, dus er moet een flink beroep gedaan worden op het logisch denkvermogen. Vertalen is ook het maken van keuzes: dat kan je samen doen (interpersoonlijk) of je kan voor jezelf bedenken wat volgens jou de beste vertaling is (intrapersoonlijk).

• De gelezen teksten, zowel de Latijnse als de Nederlandse, gaan over de Romeinen en hun manier van leven en denken. Daar worden vragen over gesteld, die je aan het denken zetten over verschillen en overeenkomsten tussen toen en nu (intrapersoonlijk). De teksten zijn voorzien van illustraties met opdrachten en regelmatig zullen dingen op het internet gezocht moeten worden (visueel-ruimtelijk).

• In de Sinterklaastijd hebben we  Sinterklaasliedjes in het Latijn geleerd en gezongen. De muzikaal-ritmische intelligentie kunnen we hierbij dus inzetten om de woordkennis uit te breiden. Ook zullen de leerlingen, als ze iets meer kennis hebben van het Latijn, dialogen uit het boek gaan naspelen (in het Latijn) of zelf samen een (toneel)stukje maken: interpersoonlijk, taalkundig, lichamelijk-motorisch.

Kortom, ook de klassieke talen (het bovenstaande geldt natuurlijk ook voor Grieks) kunnen uitstekend uit de voeten met de meervoudige intelligentie.

Martin van Wouw
(docent klassieke talen)