Prinsjesdag
Ons gezin was uitgenodigd om bij de troonrede in de ridderzaal te zijn. We kregen eerst een officiële brief van de griffier van de Verenigde Vergadering der Staten-Generaal, waarin (met ontzettend net taalgebruik) gezegd werd dat we in de Ridderzaal mochten zitten als de troonrede werd voorgelezen.
Allereerst moesten we door de beveiliging. Die was twee keer zo groot, door de ongevallen van de vorige Prinsjesdag en de Dodenherdenking. Eerst moesten we alle metalen spullen zoals mobieltjes in een bakje leggen, die door een scanner ging. Daarna moesten we door poortjes die piepen als er metaal doorheen ging. Daarbij waren er overal politieagenten en marechaussees (agenten van het leger).
Het Binnenhof was helemaal afgezet met hekken. Daarachter stonden er allemaal mensen die keken, maar wij mochten erlangs, toen we onze uitnodiging lieten zien. Er waren ook kinderen met spandoeken met verschillende teksten zoals: Lieve koningin, wilt u zwaaien? Daarna moesten we over een bijna leeg plein. Toen we bij de Ridderzaal waren, moesten we buiten wachten omdat we te vroeg waren.
Toen we moesten wachten tot we naar binnen mochten, kwamen er allemaal ambassadeurs langsrijden in auto's. De auto's hadden wat kenmerken waardoor je kon zien dat ze van ambassadeurs waren, zoals vlaggetjes van het land waar ze vandaan kwamen. Op het nummerbord stond bij alle auto's CD (corps diplomatique).
Toen we naar binnen mochten moesten we een trap op. Bovenaan was de tribune. Vanaf de tribune had je een uitstekend zicht over de zaal. Die stond bijna helemaal vol met stoelen, maar op de plaatsen van de Koninklijke familie lagen kussentjes. Er waren twee speciale stoelen. Natuurlijk de troon van de Koningin, en die van de voorzitter. Aan de ondersteuningsbalken hingen de zogenaamde luistervinkjes. Dat zijn beschilderde hoofden van mensen.
Toen de Koningin aankwam werd er kort muziek gespeeld op de tribune. Het orkest was echt ontzettend dichtbij. Ze kwam in een zilverkleurige jurk met een zilverkleurig hoedje. Achter haar aan liepen de overige (officiële) leden van het koninklijk huis, die je kon herkennen aan de sjerpen.
Toen de koningin de Troonrede voorlas, was dat niet van die dure en oude taal als de vorige keer. Ze sprak de woorden wel erg netjes uit, en ze stotterde bijna niet.
Rick Limmen
1X2
